Sahihu i Buhariut — Hadithi 117
41. Nënkapitulli: Përhapja e diturisë në ndejat e pasdarkeve
117. Nga: Abdullah ibn Abasi
Ademi na ka thënë: Na ka treguar Shuëbe, e këtij i ka treguar Hakemi, e ky e ka dëgjuar Seid ibn Xhubejrin se Ibn Abasi (Allahu qoftë i kënaqur me të!) ka thënë: “Një natë bujta në shtëpinë e tezes sime, Mejmune bint Harithit, domethënë gruas së Pejgamberit ﷺ. Atë natë Pejgamberi ﷺ e kishte radhën që të bunte tek ajo. Pasi e fali jacinë, u kthye në shtëpi, i fali katër rekate dhe fjeti. Më vonë u zgjua dhe tha: “Djaloshi fjeti!”, - ose tha diçka të ngjashme. Pastaj u ngrit që të falej, e unë iu bashkëngjita nga ana e majtë. Ai më kapi dhe më vendosi në anën e djathtë. I fali pesë rekate, e më pas edhe dy të tjera. Pas kësaj fjeti sërish, saqë ia dëgjova gërhitjen, - ose ka thënë: gërhimën. Kur agoi, doli në xhami për namaz (të sabahut).”