44. Konfliktet

Ebu Velidi na ka thënë: Na ka treguar Shuëbe, e këtij i ka rrëfyer Abdulmelik ibn Mejsera, e ky e ka dëgjuar Nezalin se Abdullahu (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Dëgjova dikë duke lexuar një ajet ndryshe nga ajo që kisha dëgjuar Pejgamberin ﷺ duke e lexuar. Sakaq e mora për dore dhe shkova tek i Dërguari i Allahut ﷺ, i cili tha: “Të dy e keni mirë.”
Shuëbe thotë: “Më duket se ka thënë: “Mos u përçani mes vete, sepse ata që kanë qenë para jush janë shkatërruar pasi janë përçarë.”

Jahja ibn Kazeja na ka thënë: Na ka treguar Ibrahim ibn Sadi, e ky nga Ibn Shihabi, e ky nga Ebu Seleme dhe Abdurrahman Arexhi se Ebu Hurejra (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Dy burra u zunë mes vete, njëri musliman, tjetri hebre. Muslimani tha: “Betohem në Atë që e ka përzgjedhur Muhamedin ndaj gjithë njerëzimit.” Hebreu tha: “Betohem në Atë që e ka përzgjedhur Musain ndaj gjithë njerëzimit.” Atëherë muslimani e ngriti dorën dhe i ra shuplakë fytyrës hebreut, kështu që hebreu shkoi te Pejgamberi ﷺ dhe ia tregoi ngjarjen me muslimanin. Pejgamberi ﷺ e thirri muslimanin në fjalë dhe e pyeti rreth ngjarjes. Pasi i tregoi, Pejgamberi ﷺ tha: “Mos më mbivlerësoni kundrejt Musait, se, kur njerëzve t'u bjerë të fikët Ditën e Kiametit, do të më bjerë edhe mua, por unë do të jem i pari që do të këmdellem. Atëherë do ta shoh Musain duke u mbajtur anash Arshit. Nuk di nëse edhe atij i ka rënë të fikët dhe është zgjuar para meje apo është prej atyre ndaj të cilëve Allahu ka bërë përjashtim.”

Musa ibn Ismaili na ka thënë: Na ka treguar Vuhejbi, e këtij i ka treguar Amër ibn Jahjai, e ky nga babai i tij se Ebu Seid Hudriu (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Teksa i Dërguari i Allahut ﷺ ishte duke ndenjur, erdhi një hebre dhe i tha:
- O Ebu Kasim, një shok yti më ra shuplakë fytyrës.
- “Cili?” - e pyeti Pejgamberi ﷺ.
- Një ensar.
- “Thirrma këtu! - i tha Pejgamberi ﷺ, pastaj e pyeti muslimanin: - “I ke rënë shuplakë?”
- E dëgjova në treg të betohet duke thënë: “Betohem në Atë që e ka përzgjedhur Musain ndaj gjithë njerëzimit.” I thashë: “O i prishur, a edhe ndaj Muhamedit ﷺ?!” Atëherë më kaploi mllefi dhe i rashë shuplakë fytyrës, - tha ensariu.
- “Mos i mbivlerësoni pejgamberët kundrejt njëri-tjetrit, se, kur njerëzve t'u bjerë të fikët Ditën e Kiametit, unë do të jem i pari që do të përmendem. Atëherë do ta shoh Musain të kapur për një shtyllë të Arshit. Nuk di nëse edhe atij i ka rënë të fikët apo është mjaftuar me herën e parë që i kishte rënë të fikët (kur kishte kërkuar ta shihte Allahun sa ishte gjallë).”

Musai na ka thënë: Na ka treguar Hemami, e ky nga Katadja se Enesi (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon se një hebre ia kishte shtypur kokën një robëreshe me dy gurë. E pyetën: “Vallë, kush ta ka bërë këtë? Filani, filani...?” Me të përmendur emrin e hebreut, ajo bëri me kokë (duke pohuar). E morën hebreun, i cili e pranoi veprën e bërë, dhe Pejgamberi ﷺ urdhëroi t'i shtypej koka me dy gurë (siç kishte bërë me robëreshën).”

Musa ibn Ismaili na ka thënë: Na ka treguar Abdulaziz ibn Muslimi, e këtij i ka treguar Abdullah ibn Dinari se Ibn Omeri (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Një burrë mashtrohej lehtë në tregti, andaj Pejgamberi ﷺ i tha: “Kur të bësh tregti, thuaj: “Nuk lejohet mashtrimi.” Pas kësaj, ai gjithmonë e thoshte këtë.”

Asim ibn Aliu na ka thënë: Na ka treguar Ibn Ebu Dhiëbi, e ky nga Muhamed ibn Munkediri se Xhabiri (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon se një burrë liroi një rob, përveç të cilit nuk kishte pasuri tjetër, andaj Pejgamberi ﷺ ia ktheu sërish nën pronësi dhe ia shiti Nuajm ibn Nahamit.

2416, 2417 - Muhamedi na ka thënë: Na ka rrëfyer Ebu Muaviu, e ky nga Ameshi, e ky nga Shekiku se Abdullahu (Allahu qoftë i kënaqur me të!) transmeton se i Dërguari i Allahut ﷺ ka thënë: “Ai që betohet rrejshëm për t'i përvetësuar pasurinë një muslimani, do ta takojë Allahun të hidhëruar me të.”
Eshathi rrëfen: “Betohem në Allahun se ky ajet ka zbritur për mua: Kam qenë ortak me një hebre në një tokë, por ai e mohonte ortakërinë, andaj e solla para të Dërguarit të Allahut ﷺ, i cili më tha:
- “A ke dëshmi?”
- Jo, - i thashë.
- “Betohu (që tërë toka është jotja)!” - i tha hebreut.
- O i Dërguari i Allahut, ai do të betohet dhe do të ma marrë pasurinë, - i thashë.
Atëherë Allahu i Madhërishëm e zbriti ajetin: “Vërtet, ata që e shkëmbejnë premtimin dhe betimin e tyre ndaj Allahut me një vlerë të vogël, nuk do të kenë asnjë të mirë në jetën e ardhshme. Allahu nuk do t'u flasë atyre, as do t'i shikojë në Ditën e Kiametit e as do t'i pastrojë prej gjynaheve e për ta do të ketë dënim të dhembshëm.” (Ali Imran, 77)

2416, 2417

Abdullah ibn Muhamedi na ka thënë: Na ka treguar Othman ibn Omeri, e këtij i ka rrëfyer Junusi, e ky nga Zuhriu, e ky nga Abdullahu, i biri i Kab ibn Malikut, se babai i tij Kab ibn Maliku (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon se shkoi tek Ibn Ebu Hadredi në xhami për t'i kërkuar kthimin e borxhit. (Për shkak të zënkës) i ngritën zërat, saqë i dëgjoi edhe i Dërguari i Allahut ﷺ duke qenë në shtëpi. Ai doli, e ngriti perden dhe thirri:
- “O Kab!”
- Urdhëro, o i Dërguari i Allahut! - iu përgjigj Kabi.
- “Fali një pjesë të borxhit!” - dhe bëri me dorë, pra, gjysmën.
- Po ia fal, o i Dërguari i Allahut.
- “Ngrihu dhe ktheja pjesën tjetër (të borxhit)!” - i tha tjetrit.

Abdullah ibn Jusufi na ka thënë: Na ka rrëfyer Maliku, e ky nga Ibn Shihabi, e ky nga Urve ibn Zubejri, e ky nga Abdurrahman ibn Abdulkaëriu se Omer ibn Hatabi (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “E dëgjova Hisham ibn Hakim ibn Hizamin duke lexuar suren Furkan ndryshe nga unë, ndërsa mua ma kishte mësuar vetë i Dërguari i Allahut ﷺ. Për pak sa nuk i ndërhyra (në namaz), por u ndala dhe prita derisa e kreu, pastaj e kapa për xhybe dhe e dërgova tek i Dërguari i Allahut ﷺ e i thashë:
- E dëgjova këtë duke lexuar ndryshe nga ajo që ma ke mësuar mua.
- “Lëshoje!” - më tha Pejgamberi ﷺ.
- “Lexo!” - i tha Hishamit, e ai lexoi.
- “Kështu ka zbritur”, - pastaj më tha mua: “Lexo!”.
Pasi lexova, tha:
- “Kështu ka zbritur. Dijeni se Kurani ka zbritur në shtatë dialekte, andaj lexojeni si t'ju vijë më lehtë.”

Muhamed ibn Beshari na ka thënë: Na ka treguar Muhamed ibn Ebu Adiu, e ky nga Shuëbe, e ky nga Sad ibn Ibrahimi, e ky nga Humejd ibn Abdurrahmani se Ebu Hurejra (Allahu qoftë i kënaqur me të!) transmeton se Pejgamberi ﷺ ka thënë: “Më ka shkuar mendja të urdhëroj dikë t'u prijë njerëzve në namaz, ndërsa vetë të shkoj në shtëpitë e disave që nuk prezantojnë në namaz me xhemat dhe t'ua djeg shtëpitë.”

Abdullah ibn Muhamedi na ka thënë: Na ka treguar Sufjani, e ky nga Zuhriu, e ky nga Urve se Aishja (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon se Abd ibn Zema dhe Sad ibn Ebu Vekasi u grindën për një fëmijë të një robëreshe të Zemës, andaj shkuan te Pejgamberi ﷺ. Sadi tha:
- O i Dërguari i Allahut, vëllai im më ka porositur që, kur të vij në Mekë, ta kërkoj të birin e robëreshës së Zemës dhe ta marr, sepse ai është i biri i tij.
- Ky është vëllai im dhe biri i robëreshës së babait tim, ka lindur në shtratin e babait tim, - tha Abd ibn Zema.
Pejgamberi ﷺ e dallonte qartë ngjashmërinë e fëmijës me Utben (vëllanë e Sadit), megjithatë tha: “Të takon ty, o Abd ibn Zema. Fëmija i takon shtratit legjitim, andaj mbulohu prej tij, oj Sevdë (bint Zema).”

Kutejbe na ka thënë: Na ka treguar Lejthiu, e ky nga Seid ibn Ebu Seidi se Ebu Hurejra (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “I Dërguari i Allahut ﷺ dërgoi një ekspeditë në drejtim të Nexhdit, të cilët u kthyen me një burrë nga fisi benu hanife, që e quanin Thumame ibn Uthal, i cili ishte zotëria i banorëve të Jemenit. E lidhën në një nga shtyllat e xhamisë dhe i Dërguari i Allahut ﷺ doli dhe i tha:
- “Ç'ke për të thënë, o Thumame?”
- Vetëm mirësi, o Muhamed!
Pastaj, Ebu Hurejra e rrëfeu ngjarjen deri kur Pejgamberi ﷺ thotë:
- “Lirojeni Thumamen.”

Abdullah ibn Jusufi na ka thënë: Na ka treguar Lejthiu, e këtij i ka treguar Seid ibn Ebu Seidi se Ebu Hurejra (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon se Pejgamberi ﷺ dërgoi një ekspeditë drejt Nexhdit, të cilët u kthyen me një burrë nga fisi benu hanife, që quhej Thumame ibn Uthali, të cilin e lidhën në një nga shtyllat e xhamisë.

Jahja ibn Bukejri na ka thënë: Na ka treguar Lejthiu, e ky nga Xhafer ibn Rebia. [t]: Të tjerë kanë thënë: Na ka treguar Lejthiu, e këtij i ka treguar Xhafer ibn Rebia, e ky nga Abdurrahman ibn Hurmuzi, e ky nga Abdullahu, i biri i Kab ibn Malik Ensariut se Kab ibn Maliku (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon se e takoi Abdullah ibn Hadred Eslemiun, i cili i kishte borxh, dhe e ndoqi pas. U grindën mes vete, madje i ngritën zërat. Pejgamberi ﷺ kaloi atypari dhe u tha: “O Kab!” - dhe ia bëri me dorë: gjysmën. Kështu, Kabi ia fali gjysmën e borxhit dhe e mori pjesën tjetër.

Is'haku na ka thënë: Na ka treguar Vehb ibn Xherir ibn Hazimi, e këtij i ka rrëfyer Shuëbe, e ky nga Ameshi, e ky nga Ebu Duha, e ky nga Mesruku se Hababi (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Para Islamit kam qenë farkëtar. As ibn Vaili më kishte një borxh dhe, kur vajta për t'ia kërkuar, më tha:
- Nuk ta kthej derisa ta mohosh Muhamedin.
- Jo, për Allahun, nuk e mohoj Muhamedin ﷺ derisa Allahu të ta marrë shpirtin e të të ringjallë sërish, - ia ktheva.
- Në rregull, pra, më lër të vdes dhe të ringjallem, të furnizohem me pasuri e djem, pastaj ta kthej borxhin, - tha As ibn Vaili.
Atëherë zbriti ajeti: “Vallë, a e ke parë atë që nuk beson në argumentet Tona dhe thotë: “Mua do të më jepet (Ditën e Kiametit) edhe pasuria, edhe fëmijët?!” (Merjem, 77)