77. Veshjet

Ismaili na ka thënë: Na ka treguar Maliku, e këtij i ka treguar Nafiu, Abdullah ibn Dinari dhe Zejd ibn Eslemi se Ibn Omeri (Allahu qoftë i kënaqur me ta!) transmeton se i Dërguari i Allahut ﷺ ka thënë: “Allahu nuk do ta shikojë (Ditën e Kiametit) atë që e tërheq zvarrë rrobën e tij nga mendjemadhësia.”

Ahmed ibn Junusi na ka thënë: Na ka treguar Zuhejr ibn Muaviu, e këtij i ka treguar Musa ibn Ukbe, e ky nga Salim ibn Abdullahu se Abdullah ibn Omeri (Allahu qoftë i kënaqur me ta!) transmeton se Pejgamberi ﷺ ka thënë: “Atë që e tërheq zvarrë rrobën e tij nga mendjemadhësia, Allahu nuk do ta shikojë Ditën e Kiametit.” Ebu Bekri tha: “O i Dërguari i Allahut, njëra anë e rrobës sime lëshohet, përveçse kur kujdesem për të!” Atëherë Pejgamberi ﷺ tha: “Ti nuk e bën këtë nga mendjemadhësia.”

Muhamedi më ka thënë: Na ka rrëfyer Abdulala, e ky nga Junusi, e ky nga Haseni se Ebu Bekrete (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Teksa ishim te Pejgamberi ﷺ, u eklipsua Dielli, e në atë rast ai doli duke e tërhequr rrobën zvarrë nga të nxituarit, derisa arriti në xhami. Njerëzit vërshuan mbrapa tij. Kështu, ai ua fali dy rekate, derisa Dielli u shfaq sërish (pas eklipsit).” Pastaj u kthye nga ne dhe tha: “Dielli dhe Hëna janë argumente të Allahut. Kur të ndodhë kjo, faluni dhe luteni Allahun, derisa ta largojë (eklipsin).”

Is'haku më ka thënë: Na ka rrëfyer Ibn Shumejli, e këtij i ka rrëfyer Omer ibn Ebu Zaide, e këtij i ka rrëfyer Avni ibn Ebu Xhuhajfe, e ky nga babai i tij se Ebu Xhuhajfe (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Pastaj, e pashë Bilalin, i cili solli një shkop dhe e nguli në tokë, më pas bëri ikametin për namaz. E pashë të Dërguarin e Allahut ﷺ duke dalë veshur me një palë rroba, të ngritura (deri në gjysmë të kërcirit). Kështu, i fali dy rekate përballë shkopit, ndërkohë njerëzit dhe kafshët kalonin para tij, matanë shkopit.”

Ademi na ka thënë: Na ka treguar Shuëbe, e këtij i ka treguar Seid ibn Ebu Seid Makburi se Ebu Hurejra (Allahu qoftë i kënaqur me të!) transmeton se Pejgamberi ﷺ ka thënë: “Pjesa e rrobës së poshtme që është nën nyjë, do të jetë në Zjarr.”

Abdullah ibn Jusufi na ka thënë: Na ka rrëfyer Maliku, e ky nga Ebu Zinadi, e ky nga Arexhi se Ebu Hurejra (Allahu qoftë i kënaqur me të!) transmeton se i Dërguari i Allahut ﷺ ka thënë: “Ditën e Kiametit, Allahu nuk do ta shikojë atë që e tërheq zvarrë rrobën e tij nga arroganca.”

Ademi na ka thënë: Na ka treguar Shuëbe, e këtij i ka treguar Muhamed ibn Zijadi se Ebu Hurejra (Allahu qoftë i kënaqur me të!) transmeton se Pejgamberi ﷺ, - ose ka thënë: Ebu Kasimi ﷺ, - ka thënë: “Teksa një njeri i veshur me një palë rroba po ecte me vetëpëlqim, me flokë të gjatë e të krehur, Allahu e fundosi (në tokë), dhe vazhdon të fundoset deri në Ditën e Kiametit.”

Seid ibn Ufejri na ka thënë: Më ka treguar Lejthiu, e këtij i ka treguar Abdurrahman ibn Halidi, e ky nga Ibn Shihabi, e ky nga Salim ibn Abdullahu se Ibn Omeri (Allahu qoftë i kënaqur me ta!) transmeton se i Dërguari i Allahut ﷺ ka thënë: “Teksa një njeri e tërhiqte zvarrë rrobën e tij të poshtme, e përpiu toka, dhe vazhdon të fundoset në tokë deri në Ditën e Kiametit.”

Transmetimin e Abdurrahman ibn Halidit e fuqizon Junusi nga Zuhriu, ndërkaq Shuajbi nuk ia ka atribuuar Zuhriut. Abdullah ibn Muhamedi na ka thënë: “Na ka treguar Vehb ibn Xheriri, e këtij i ka treguar babai i tij nga xhaxhai i tij Xherir ibn Zejdi, i cili ka thënë: “Isha me Salimin, të birin e Abdullah ibn Omerit, pranë derës së shtëpisë së tij kur më tha: “E kam dëgjuar Ebu Hurejrën, i cili e ka dëgjuar Pejgamberin ﷺ”, ngjashëm.

Matar ibn Fadli na ka thënë: Na ka treguar Shebabi, e këtij i ka treguar Shuëbe se e ka takuar Muharib ibn Ditharin sipër një kali, rrugës për të kryer një nevojë të tijën, e në atë rast, pasi e pyeta për këtë hadith, Abdullah Ibn Omeri (Allahu qoftë i kënaqur me ta!) tregoi se i Dërguari i Allahut ﷺ ka thënë: “Atë që e tërheq zvarrë rrobën e tij nga mendjemadhësia, Allahu nuk do ta shikojë Ditën e Kiametit.”
Shuëbe tha: “E pyeta Muharibin: “A e përmendi rrobën e poshtme?”
- Nuk e specifikoi as rrobën e poshtme, as këmishën, - tha Muharibi.

Transmetimin e Shuëbes e kanë fuqizuar Xhebele ibn Suhejmi, Zejd ibn Eslemi dhe Zejd ibn Abdullahu nga Ibn Omeri, e ky nga Pejgamberi ﷺ. Njëjtë transmeton Lejthiu nga Nafiu, e ky i fundit nga Ibn Omeri.Po ashtu, këtë transmetim e fuqizon edhe Musa ibn Ukbe, Omer ibn Muhamedi dhe Kudame ibn Musai nga Salimi, e ky nga Ibn Omeri, e ky nga Pejgamberi ﷺ: "Atë që e tërheq zvarrë rrobën e tij...”

Ebu Jemani na ka thënë: Na ka rrëfyer Shuajbi, e ky nga Zuhriu, e këtij i ka rrëfyer Urve ibn Zubejri se Aishja (Allahu qoftë i kënaqur me të!), gruaja e Pejgamberit ﷺ, tregon: “Teksa isha ulur tek i Dërguari i Allahut ﷺ, ndërkohë Ebu Bekri ishte aty, gruaja e Rifa Kuredhiut erdhi tek i Dërguari i Allahut ﷺ dhe tha: “O i Dërguari i Allahut, kam qenë e martuar me Rifanë, por më shkurorëzoi dhe, pasi përfundoi koha e pritjes (e u përmbush shkurorëzimi i përhershëm), u martova me Abdurrahman ibn Zubejrin. Por, për Allahun, o i Dërguari i Allahut, ai e ka (organin të dobët) sikurse një cep rrobe" - dhe kapi një thekë të xhilbabit të saj. Halid ibn Seidi, duke qenë te dera, meqë nuk iu lejua të hyjë, i dëgjoi fjalët e saj dhe tha: “O Ebu Bekër, a nuk po e ndalon këtë grua të shprehet ashtu para të Dërguarit të Allahut ﷺ?!” Për Zotin, i Dërguari i Allahut ﷺ nuk shtoi asgjë, thjesht buzëqeshi dhe i tha asaj: “Dëshiron të kthehesh te Rifai? Jo, pa i shijuar ai marrëdhëniet intime me ty dhe ti me të (Abdurrahmanin).” Pas kësaj kjo mbeti sunet.”

Abdani na ka thënë: Na ka rrëfyer Abdullahu, e këtij i ka rrëfyer Junusi, e ky nga Zuhriu, e këtij i ka rrëfyer Ali ibn Husejni, e këtij i ka treguar Husejn ibn Aliu se Aliu (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Pejgamberi ﷺ e kërkoi rrobën e vet të sipërme, e veshi dhe u nis, ndërsa unë dhe Zejd ibn Harithe e ndoqëm prapa. Vazhdoi të ecte derisa arriti në shtëpinë ku ndodhej Hamzai. Aty kërkoi leje për të hyrë dhe ata i lejuan.”

Kutejbe na ka thënë: Na ka treguar Hamadi, e ky nga Ejubi, e ky nga Nafiu se Ibn Omeri (Allahu qoftë i kënaqur me ta!) tregon se një njeri pyeti: “O i Dërguari i Allahut, çfarë rrobash duhet të veshë muhrimi?”
Pejgamberi ﷺ i tha: “Muhrimit nuk i lejohet të veshë këmishë, as shallvare, as pardesy e as meste, përveç nëse nuk mund të gjejë sandale, atëherë le të mbathë diçka që vjen deri nën nyjë.”

Abdullah ibn Othmani na ka thënë: Na ka rrëfyer Ibn Ujejne, e ky nga Amri se Xhabir ibn Abdullahu (Allahu qoftë i kënaqur me ta!) tregon se Pejgamberi ﷺ shkoi tek Abdullah ibn Ubeji pasi e kishin lëshuar në varr dhe urdhëroi të nxirrej. Ata ia vendosën atë mbi gjunjë, e ai e lagu me pështymë dhe e mbështolli me këmishën e vet. Allahu e di më së miri.

Sadaka na ka thënë: Na ka rrëfyer Jahja ibn Seidi, e ky nga Ubejdullahu, e këtij i ka rrëfyer Nafiu se Abdullah ibn Omeri (Allahu qoftë i kënaqur me ta!) tregon: “Kur vdiq Abdullah ibn Ubeji, djali i tij erdhi tek i Dërguari i Allahut ﷺ e i tha: “O i Dërguari i Allahut, ma jep këmishën tënde, që me të ta qefinos (babanë tim), e falja namazin dhe kërko falje për të.” I Dërguari i Allahut ﷺ ia dha këmishën dhe i tha: “Kur ta përgatitësh, na lajmëro.” Pasi e përgatiti, ai e lajmëroi, e në atë rast Pejgamberi ﷺ shkoi t'ia falë namazin, por Omeri e tërhoqi dhe i tha:
- A nuk ta ka ndaluar Allahu që hipokritëve t'ua falësh namazin e xhenazes?
- “Kërko falje për ta, ose mos kërko. Por, edhe nëse kërkon falje shtatëdhjetë herë, Allahu nuk do t'ua falë...” (Teube, 80) - recitoi Pejgamberi ﷺ.

Atëherë zbriti ajeti: “Asnjërit prej tyre, kur të vdesin, mos ia fal namazin e as mos qëndro pranë varrit të tij (për lutje a vizitë)...” (Teube, 84) Pas kësaj Pejgamberi ﷺ nuk ua fali më namazin e xhenazes (hipokritëve).”

Abdullah ibn Muhamedi na ka thënë: Na ka treguar Ebu Amiri, e këtij i ka treguar Ibrahim ibn Nafiu, e ky nga Haseni, e ky nga Tavusi se Ebu Hurejra (Allahu qoftë i kënaqur me të!) transmeton se i Dërguari i Allahut ﷺ ka thënë: “Koprraci dhe dorëdhënësi u shëmbëllejnë dy personave që kanë të veshura xhybe të hekurta, me duar të ngjitura, nga gjoksi deri te supet. Sa i përket dorëdhënësit, sa herë që jep një lëmoshë, i zgjatet (rroba) derisa t'ia mbulojë majat e gishtërinjve dhe t'ia fshijë gjurmët e (këmbëve të) tij. Ndërkaq, sa herë që koprraci dëshiron të japë lëmoshë, çdo hallkë (e parzmores) i tkurren në vendin e vet.”
Ebu Hurejra thotë: “E pashë të Dërguarin e Allahut duke bërë me gisht kështu në grykën (e rrobës). Sikur ta shihje, ndonëse mundohej ta zgjeronte, ajo nuk i zgjerohej.”

Transmetimin e Hasenit e fuqizojnë i biri i Tavusit nga babai i tij, dhe Ebu Zinadi, nga Arexhi, në lidhje me dy xhybet. Ndërkaq, Handhale ka thënë: “E kam dëgjuar Tavusin, e ky e ka dëgjuar Ebu Hurejrën duke thënë: “Dy xhybet.” Po ashtu Xhafer ibn Rebia transmeton nga Arexhi (se ka thënë): “Dy xhybet.”

Kajs ibn Hafsi na ka thënë: Na ka treguar Abdulvahidi, e këtij i ka treguar Ameshi, e këtij i ka treguar Ebu Duha, e këtij i ka treguar Mesruku se Mugire ibn Shuëbe (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Njëherë (në një udhëtim), Pejgamberi ﷺ u ndal për të kryer nevojën. Pasi u kthye, unë i shërbeva me ujë, e ai mori abdes duke pasur veshur një xhybe të Shamit. Kështu, shpëlau gojën e hundën, lau fytyrën dhe, kur tentoi t'i nxjerrë duart nga mëngët (nuk arriti), sepse ishin të ngushta, andaj i nxori nga poshtë trupit (nga brenda) dhe i lau duart, pastaj u dha mes'h kokës dhe mesteve.”

Ebu Nuajmi na ka thënë: Na ka treguar Zekerija, e ky nga Amiri, e ky nga Urve ibn Mugire se babai i tij Mugire ibn Shuëbe (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Teksa isha me Pejgamberin ﷺ në një udhëtim gjatë natës, më tha: “A ke ujë me vete?”
- Po, - i thashë.
Atëherë zbriti prej kafshës dhe u largua derisa u fsheh nga unë në errësirën e natës. Kur u kthye, unë i hodha ujë me calik e ai lau fytyrën dhe dy duart, ndërkohë kishte të veshur një xhybe prej leshi, kështu që nuk arriti t'i nxjerrë parakrahët prej saj, prandaj i nxori nga ana e poshtme (e brendshme) e xhybes. I lau parakrahët, i dha mes'h kokës, pastaj unë desha t'ia zbath mestet, por ai më tha: “Lëri, sepse i kam mbathur të pastra (me abdes)”, - dhe u dha mes'h atyre.”

Kutejbe ibn Seidi na ka thënë: Na ka treguar Lejthiu, e ky nga Ibn Ebu Mulejke se Misver ibn Mahremi (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “I Dërguari i Allahut ﷺ shpërndau disa xhybe, por Mahremit nuk i dha asgjë.” Ai tha: “O biri im, eja të shkojmë tek i Dërguari i Allahut ﷺ.” Kështu, shkuam së bashku dhe (kur arritëm) më tha: “Hyr e thirre.” Kur e thirra, ai doli me një xhybe prej atyre (që kishte ndarë) dhe tha: “Këtë ta kemi ruajtur ty.” Mahremi e shikoi Pejgamberin ﷺ dhe tha: “Tani Mahremi është i kënaqur.”

Kutejbe ibn Seidi na ka thënë: Na ka treguar Lejthiu, e ky nga Jezid ibn Ebu Habibi, e ky nga Ebu Hajri se Ukbe ibn Amiri (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Të Dërguarit të Allahut ﷺ iu dhurua një mantel i mëndafshtë. Një ditë, e veshi dhe, pasi u fal me të, shkoi dhe e zhveshi me nxitim, sikur ta urrente atë dhe tha: “Kjo nuk u takon të devotshmëve.”

Transmetimin e Kutejbe ibn Seidit e fuqizon Abdullah ibn Jusufi nga Lejthiu, ndërkaq të tjerët kanë thënë: “Mantel mëndafshi.”

Musededi më ka thënë: Na ka treguar Muëtemiri se Sulejman Tejmiu tregon: “E kam parë Enesin me pardesy të verdhë prej mëndafshi dhe leshi.”

Ismaili na ka thënë: Më ka treguar Maliku, e ky nga Nafiu se Abdullah ibn Omeri (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon se një burrë pyeti: “O i Dërguari i Allahut! Çfarë rrobash duhet të veshë muhrimi?” I Dërguari i Allahut ﷺ i tha: “Mos vishni këmisha, as çallma, as shallvare, as pardesy, as meste; përveç nëse dikush nuk posedon sandale, atëherë le t'i mbathë mestet, por le t'i shkurtojë paksa, që të jenë nën nyja; as mos vishni rroba të parfumuara.”

Ebu Nuajmi na ka thënë: Na ka treguar Sufjani, e ky nga Amri, e ky nga Xhabir ibn Zejdi se Ibn Abasi (Allahu qoftë i kënaqur me të!) transmeton se Pejgamberi ﷺ ka thënë: “Ai që nuk gjen izar, le të veshë shallvare, ndërsa ai që nuk gjen sandale, le të mbathë meste.”

Musa ibn Ismaili na ka thënë: Na ka treguar Xhuvejriu, e ky nga Nafiu se Abdullah ibn Omeri (Allahu qoftë i kënaqur me ta!) tregon: “Një burrë u ngrit dhe pyeti: “O i Dërguari i Allahut! Çfarë na urdhëron të veshim kur të hyjmë në ihram?” Pejgamberi ﷺ tha: “Mos vishni këmishë, as shallvare, as çallmë, as pardesy, as meste; përveç nëse dikush nuk posedon sandale, atëherë le t'i mbathë mestet, por le të jenë nën nyja; as mos vishni rroba të parfumuara.”

Ali ibn Abdullahu na ka thënë: Na ka treguar Sufjani, e ky e ka dëgjuar Zuhriun, e këtij i ka rrëfyer Salimi se Abdullah ibn Omeri (Allahu qoftë i kënaqur me ta!) transmeton se Pejgamberi ﷺ ka thënë: “Muhrimi të mos veshë këmishë, as çallmë, as shallvare, as pardesy, as rrobë të parfumuar, as meste; përveç nëse dikush nuk posedon sandale, e, përderisa nuk gjen të tilla, atëherë le t'i shkurtojë (mestet) paksa, që të jenë nën nyja.”

Ibrahim ibn Musai na ka thënë: Na ka rrëfyer Hishami, e ky nga Mameri, e ky nga Zuhriu, e ky nga Urve se Aishja (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Disa muslimanë u shpërngulën (nga Meka) në Abisini. Edhe Ebu Bekri u përgatit për hixhret, por Pejgamberi ﷺ i tha: “Mos u ngut, sepse shpresoj se edhe mua do të më jepet leja (për hixhret).”
- Vërtet po shpreson, me babë kurban t'u bëfsha? - e pyeti Ebu Bekri.
- “Po”, - i tha Pejgamberi ﷺ.
Kështu, Ebu Bekri u ndal për ta shoqëruar Pejgamberin ﷺ dhe, katër muaj rresht, tuboi ushqim për dy deve të tij.
Aishja vazhdon: “Një ditë, teksa ne ishim ulur në shtëpinë tonë në mesditë, dikush i tha Ebu Bekrit: “Ja, po vjen i Dërguari i Allahut ﷺ, me kokë të mbështjellë. Ai nuk e kishte zakon të vinte në këtë kohë.” Ebu Bekri tha: “Kurban iu bëfsha me babë e nënë! Betohem në Allahun se nuk ka ardhur në këtë kohë veçse për një gjë të rëndësishme.”
Pejgamberi ﷺ erdhi dhe kërkoi leje për të hyrë. Ebu Bekri i dha leje dhe ai, me të hyrë, i tha Ebu Bekrit: “Largoji njerëzit prej shtëpisë.”
- Janë familja jote, me babë kurban t'u bëfsha, o i Dërguari i Allahut! - tha Ebu Bekri.
- “Më është lejuar të bëj hixhret”, - i tha Pejgamberi ﷺ.
- A do të jem shoqërues, me babë kurban t'u bëfsha, o i Dërguari i Allahut? - pyeti Ebu Bekri.
- “Po”, - tha i Dërguari i Allahut ﷺ.
- Merr njërën prej këtyre dy deveve, me babë kurban t'u bëfsha, o i Dërguari i Allahut! - tha Ebu Bekri.
- “Vetëm me pagesë”, - ia ktheu Pejgamberi ﷺ.
Aishja vazhdon: “Kështu, i përgatitëm mirë e mirë dhe ua bëmë gati ushqimin në një çantë. Esma, bija e Ebu Bekrit, ndau një pjesë të shokës dhe me të e lidhi grykën e çantës, gjë për të cilën është quajtur “Zonja e dy shokave”. Pastaj, Pejgamberi ﷺ dhe Ebu Bekri shkuan në një shpellë në kodrën Theur, ku qëndruan tri net. Abdullahu, i biri i Ebu Bekrit, i cili ishte një djalosh i shkathët dhe i zgjuar, e kalonte natën me ta, e pastaj nga fundi i natës largohej prej aty dhe gdhinte me kurejshët në Mekë, sikur e kishte kaluar natën aty. Sa herë që dëgjonte diçka në lidhje me kurthet e planifikuara kundër atyre të dyve, e mbante në mend mirë dhe, posa binte nata, vente tek ata për t'ua kumtuar. Ndërkaq, Amir ibn Fuhejra, rob i liruar i Ebu Bekrit, kulloste një tufë delesh për ata dy, pastaj, me të kaluar një pjesë e natës, i çonte ato pranë tyre dhe kështu e kalonin natën duke pirë qumësht të freskët; ndërsa në agim, largohej prej aty. Kështu veproi tri net.”

Ebu Velidi na ka thënë: Na ka treguar Maliku, e ky nga Zuhriu se Enesi (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon se, vitin e Çlirimit, Pejgamberi ﷺ hyri në Mekë me përkrenare në kokë.

Ismail ibn Abdullahu na ka thënë: Më ka treguar Maliku, e ky nga Is'hak ibn Abdullah ibn Ebu Talhai se Enes ibn Maliku (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Teksa po ecja me të Dërguarin e Allahut ﷺ, i cili kishte veshur një pelerinë të trashë nexhrane, një beduin e rrëmbeu për pelerine dhe e tërhoqi me ashpërsi, saqë skajet e saj i lanë shenja Pejgamberit ﷺ në qafë, për shkak të tërheqjes së fuqishme, e i tha: “O Muhamed, më ndaj një hise nga pasuria e Allahut që gjendet te ti!” I Dërguari i Allahut ﷺ u kthye nga ai, buzëqeshi dhe urdhëroi t'i jepej diçka.”

Kutejbe ibn Seidi na ka thënë: Na ka treguar Jakub ibn Abdurrahmani, e ky nga Ebu Hazimi se Sehël ibn Sadi (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon:
- Një grua solli një pelerinë. E dini ç'është pelerina?
- Po, petk i gjatë i qëndisur në skaje, - iu përgjigjën të pranishmit.
Pastaj vazhdoi: “Gruaja në fjalë i tha Pejgamberit ﷺ: “O i Dërguari i Allahut, e kam thurur me dorën time dhe ta kam sjellë që ta veshësh.”
I Dërguari i Allahut ﷺ e mori ngaqë kishte nevojë për të. Kur doli ndër ne, ndërkohë e kishte mbështjellë si rrobë të poshtme, njëri prej të pranishmëve e preku me dorë dhe i tha:
- O i Dërguari i Allahut, mund të ma japësh?
- “Po”, - i tha Pejgamberi ﷺ.
Pejgamberi ﷺ, pasi qëndroi aty aq sa deshi Allahu, shkoi ta palosë dhe ia dërgoi këtij personi pelerinën në fjalë.

Njerëzit i thanë: “Nuk bëre mirë që ia kërkove! Ti e dije se ai nuk refuzon askënd që i kërkon diçka!”
Ai tha: “Betohem në Allahun se nuk ia kërkova për diçka tjetër përveçse për të qenë qefini im, ditën kur të vdes.”
Sehli tha: “Dhe, ashtu ndodhi, ajo i shërbeu si qefin.”

Ebu Jemani na ka thënë: Na ka rrëfyer Shuajbi, e ky nga Zuhriu, e këtij i ka treguar Seid ibn Musejebi se Ebu Hurejra (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut ﷺ të thotë: “Një grupi njerëzish prej shtatëdhjetë mijë personash, nga umeti im, që do të hyjnë në Xhenet, fytyrat do t'u ndriçojnë sikurse Hëna.” Ukashe ibn Mihsan Esediu brofi në këmbë duke mbajtur me dorë një rrobë të larmë dhe tha: “Lute Allahun për mua, o i Dërguari i Allahut, që të më bëjë prej tyre!” Pejgamberi ﷺ u lut: “O Allah, bëje atë prej tyre!”
Pastaj u ngrit edhe një burrë ensar dhe tha: “O i Dërguari i Allahut, lute Allahun të më bëjë prej tyre!” Por, i Dërguari i Allahut ﷺ i tha: “Ta kaloi Ukashe.”

Amër ibn Asimi na ka thënë: Na ka treguar Hemami se Katadja tregon: “E pyeta Enesin: Cila rrobë i pëlqente më së shumti Pejgamberit ﷺ?” Ai tha: “Hibera.”

Abdullah ibn Ebu Esvedi më ka thënë: Na ka treguar Muadhi, e këtij i ka treguar babai i tij, e ky nga Katadja se Enes ibn Maliku (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Rroba që më së shumti i pëlqente Pejgamberit ﷺ ta vishte ishte hibera.”

Ebu Jemani na ka thënë: Na ka rrëfyer Shuajbi, e ky nga Zuhriu, e këtij i ka rrëfyer Ebu Seleme ibn Abdurrahman ibn Aufi se Aishja (Allahu qoftë i kënaqur me të!), gruaja e Pejgamberit ﷺ, ka thënë: “Kur vdiq i Dërguari i Allahut ﷺ, u mbulua me një pelerinë (jemenase) si cibun.”

5815. 5816. Jahja ibn Bukejri më ka thënë: Na ka treguar Lejthiu, e ky nga Ukajli, e ky nga Ibn Shihabi, e këtij i ka rrëfyer Ubejdullah ibn Abdullah ibn Utbe se Aishja dhe Abdullah ibn Abasi (Allahu qoftë i kënaqur me ta!) tregojnë: “Kur të Dërguarin e Allahut ﷺ e kapluan dhimbjet e vdekjes, e mbulonte fytyrën me një rrobë me ngjyra. E, kur i pushonin dhimbjet, e zbulonte fytyrën. Duke qenë në këtë gjendje, tha: “Allahu i mallkoftë hebrenjtë dhe të krishterët: varret e të dërguarve të tyre i kanë bërë faltore!” Pra, tërhiqte vërejtjen kundër veprimeve të tyre.”

5815. 5816

Musa ibn Ismaili na ka thënë: Na ka treguar Ibrahim ibn Sadi, e këtij i ka treguar Ibn Shihabi, e ky nga Urve se Aishja (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon se i Dërguari i Allahut ﷺ u fal me një rrobë me ngjyra dhe (gjatë namazit) u hodhi një shikim ngjyrave (të cilat e shpërqëndruan). Pasi dha selam nga namazi, tha: “Kthejani këtë rrobë Ebu Xhehmit, sepse pak më parë më hutoi në namaz, dhe më sillni një rrobë të Ebu Xhehmit pa ngjyra” - e ky është i biri i Hudhejfe ibn Ganimit nga fisi i Adij ibn Kabit.

Musededi na ka thënë: Na ka treguar Ismaili, e këtij i ka treguar Ejubi, e ky nga Humejd ibn Hilali se Ebu Burde tregon: “Aishja (Allahu qoftë i kënaqur me të!) na tregoi një rrobë dhe një izar të trashë, pastaj tha: “Në këto dy rroba i është marrë shpirti Pejgamberit ﷺ.”

Muhamed ibn Beshari më ka thënë: Na ka treguar Abdulvehabi, e këtij i ka treguar Ubejdullahu, e ky nga Hubejbi, e ky nga Hafs ibn Asimi se Ebu Hurejra (Allahu qoftë i kënaqur me të!) ka thënë: “Pejgamberi ﷺ ka ndaluar dy lloje të shitblerjes: mulamesen dhe munabedhen. Po ashtu ka ndaluar dy namaze: pas namazit të sabahut derisa dielli të ngrihet dhe pas namazit të ikindisë derisa dielli të perëndojë. Po ashtu, ka ndaluar që njeriu të mbështillet me një rrobë pa pasur diçka mes tij dhe qiellit (rrezikon t'i duket pjesa e turpshme), si dhe ka ndaluar që trupi të mbështillet me një rrobë duke i bllokuar duart në të.”

Jahja ibn Bukejri na ka thënë: Na ka treguar Lejthiu, e ky nga Junusi, e ky nga Ibn Shihabi, e këtij i ka rrëfyer Amir ibn Sadi se Ebu Seid Hudriu (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon se i Dërguari i Allahut ﷺ ka ndaluar dy veshje dhe dy shitblerje: mulamesen dhe munabedhen në shitblerje. Mulamese është kur blerësi e prek rrobën, natën a ditën, dhe kjo i mjafton për zgjedhje, kurse munabedhe është kur njeriu ia hedh tjetrit rrobën dhe i dyti ia hedh të parit rrobën, shitblerje kjo e cila bëhet pa e shikuar mallin dhe pa pasur zgjedhje. Dy veshjet janë: që ta vendosë rrobën në njërin sup, kurse anën tjetër e zbulon pa pasur asgjë, si dhe veshja e dytë është mbështjellja me një rrobë, duke qenë ulur dhe pa e mbuluar pjesën e turpshme.

Ismaili na ka thënë: Më ka treguar Maliku, e ky nga Ebu Zinadi, e ky nga Arexhi se Ebu Hurejra (Allahu qoftë i kënaqur me të!) ka thënë: “I Dërguari i Allahut ﷺ ka ndaluar dy veshje: që njeriu të mbështillet me një rrobë pa e mbuluar pjesën e turpshme dhe të mbulohet me një rrobë (në njërën anë) pa e mbuluar anën tjetër. Po ashtu, ka ndaluar mulamesen dhe munabedhen.”

Muhamedi më ka thënë: Më ka rrëfyer Mahledi, e këtij i ka rrëfyer Ibn Xhurejxhi, e këtij i ka rrëfyer Ibn Shihabi, e ky nga Ubejdullah ibn Abdullahu se Ebu Seid Hudriu (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon se Pejgamberi ﷺ ka ndaluar që trupi të mbështillet me një rrobë duke i bllokuar duart në të, si dhe që njeriu të mbështillet me një rrobë pa e mbuluar pjesën e turpshme.

Ebu Nuajmi na ka thënë: Na ka treguar Is'hak ibn Seidi, e ky nga babai i tij Seid ibn Fulan [i cili është vetë Amër] Ibn Seid ibn Asi se Umu Halid bint Halidi (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Pejgamberit ﷺ i sollën disa rroba, ndër të cilat ishte edhe një rrobë e vogël dhe e zezë me larime. Atëherë Pejgamberi ﷺ tha: “Kujt po thoni t'ia veshim këtë?” Ata heshtën, andaj ai tha: “Silleni Umu Halidin.” E sollën atë duke e mbajtur në krahë. Pejgamberi ﷺ e mori rrobën në fjalë dhe ia veshi asaj me dorën e tij, pastaj i tha: “U rritsh dhe e grissh!” Ajo rrobë kishte një larë të gjelbër ose të verdhë. Pejgamberi ﷺ tha: “Oj Umu Halid, kjo është e bukur.”¹

Muhamed ibn Muthena më ka thënë: Më ka treguar Ibn Ebu Adiu, e ky nga Ibn Avniu, e ky nga Muhamedi se Enesi (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Kur lindi Umu Sulejmi, më tha: “O Enes, shiko të mos hajë kjo foshnjë asgjë pa e dërguar te Pejgamberi ﷺ, që ai t'ia njomë gojën (me hurma të përtypura). Kështu, unë e dërgova atë, kur ja, Pejgamberi ﷺ ishte në një kopsht, veshur me një rrobë të larme hurejthije (të zezë), ndërkohë ishte duke i damkosur devetë që i kishin ardhur në vitin e Çlirimit.”

Muhamed ibn Beshari na ka thënë: Na ka treguar Abdulvehabi, e këtij i ka rrëfyer Ejubi se Ikrime tregon: “Rifai e shkurorëzoi gruan e tij, e më pas atë grua e martoi Abdurrahman ibn Zubejr Kuredhiu. Aishja (Allahu qoftë i kënaqur me të!) shton: “Ajo kishte të veshur një mbulesë të gjelbër.
Kështu, ajo iu ankua Aishes dhe ia tregoi shenjat e gjelbra në lëkurën e saj, - ndërkohë gratë i ndihmojnë njëra-tjetrës, - e, kur erdhi i Dërguari i Allahut ﷺ, Aishja tha: “Nuk kam parë sikurse besimtaret që ballafaqohen (me vështirësi)! Lëkura e saj është më e gjelbër se rroba e saj.”
Burri i saj dëgjoi se ajo kishte shkuar tek i Dërguari i Allahut ﷺ, andaj vajti me dy djem të tij, që i kishte me një grua tjetër. Ajo tha: “Për Allahun, unë nuk jam e padëgjueshme ndaj tij, por organi i tij nuk më mjafton, aq sa më mjafton kjo" - dhe kapi një cep të rrobës së saj. Atëherë burri tha: “Për Allahun, po gënjen, o i Dërguari i Allahut, unë e shkund atë siç shkundet lëkura, por prapë ajo është e padëgjueshme, sepse dëshiron të kthehet te Rifai. Atëherë, i Dërguari i Allahut ﷺ tha: “Nëse është kështu, ti nuk i lejohesh atij (Rifait), ose ti nuk bën për të (Rifain) derisa burri yt t'i shijojë marrëdhëniet me ty.” Pejgamberi ﷺ ia pa atij dy djemtë dhe e pyeti: “Djemtë e tu janë këta?”
- Po, - tha ai.
- “Ky (burri yt i dytë) është ai për të cilin ti po pretendon atë që po pretendon?! Për Allahun, këta i përngjakan atij (babait të tyre) më shumë sesa korbi që i përngjan korbit”, - tha Pejgamberi ﷺ.”

Is'hak ibn Ibrahim Handhaliu na ka thënë: Na ka rrëfyer Muhamed ibn Beshari, e këtij i ka treguar Misari, e ky nga Seid ibn Ibrahimi, e ky nga babai i tij se Sad ibn Ebu Vekasi (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Ditën e Uhudit, i kam parë dy njerëz, njërin në anën e majtë, tjetrin në anën e djathtë të Pejgamberit ﷺ dhe kishin rroba të bardha. Kurrë më herët s'i kisha parë ata, e as i kam parë më tjetër herë.”

Ebu Mameri na ka thënë: Na ka treguar Abdulvarithi, e ky nga Husejni, e ky nga Abdullah ibn Burejde, e ky nga Jahja ibn Jameri, e këtij i ka treguar Esved Diliu se Ebu Dherri (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Shkova te Pejgamberi ﷺ, ndërkohë ai ishte duke fjetur dhe kishte të veshur një rrobë të bardhë. Më pas, prapë shkova, ndërkohë ai ishte zgjuar dhe tha: “Çdo njeri që thotë “la ilahe il-lallah”, pastaj vdes në këtë gjendje, do të hyjë në Xhenet.”
- Edhe nëse bën zina, edhe nëse vjedh? - e pyeta.
- “Edhe nëse bën zina, edhe nëse vjedh”, - tha Pejgamberi ﷺ.
- Edhe nëse bën zina, edhe nëse vjedh?! - pyeta prapë.
- “Edhe nëse bën zina, edhe nëse vjedh”, - tha Pejgamberi ﷺ.
- Edhe nëse bën zina, edhe nëse vjedh?! - e pyeta.
- “Edhe nëse bën zina, edhe nëse vjedh, edhe në mos i pëlqeftë Ebu Dherrit”, - tha Pejgamberi ﷺ.
Sa herë që Ebu Dherri e tregonte këtë hadith, thoshte: “... edhe në mos i pëlqeftë Ebu Dherrit.”
Ebu Abdullahu (Buhariu) thotë: “Kjo gjë është para vdekjes, nëse pendohet e bëhet pishman dhe thotë: “La ilahe il-lallah”, i falet atij.”

Ademi na ka thënë: Na ka treguar Shuëbe, e këtij i ka treguar Katadja se Ebu Othman Nehdiu tregon: “Teksa ishim me Utbe ibn Ferkadin në Azerbajxhan, na erdhi letra prej Omerit (Allahu qoftë i kënaqur me të!) se i Dërguari i Allahut ﷺ ka ndaluar mëndafshin (për burrat), përveç kaq - dhe tregoi me dy gishtat që vijnë pas gishtit të madh.”
Ebu Othmani thotë: “Për aq sa e dimë, kishte për qëllim larimet.”

Ahmed ibn Junusi na ka thënë: Na ka treguar Zuhejri, e këtij i ka treguar Asimi se Ebu Othman Nehdiu tregon: “Teksa ishim në Azerbajxhan, Omeri (Allahu qoftë i kënaqur me të!) na shkroi se Pejgamberi ﷺ ka ndaluar veshjen e mëndafshit (për burrat), përveç kaq - dhe Pejgamberi ﷺ na i tregoi dy gishtat e tij.”
Zuhejri, e ngriti gishtin tregues dhe të mesëm.

Musededi na ka thënë: Na ka treguar Jahjai, e ky nga Tejmiu se Ebu Othman Nehdiu tregon: “Teksa ishim me Utben, Omeri (Allahu qoftë i kënaqur me ta!) i shkroi atij se Pejgamberi ﷺ ka thënë: “Nëse mëndafshi vishet në dynja, nuk do të vishet në ahiret.”
Ebu Othmani tregoi me dy gishta: me gishtin tregues dhe të mesmin.

Hasen ibn Omeri na ka thënë: “Na ka treguar Muëtemiri, e këtij i ka treguar babai i vet, e këtij i ka treguar Ebu Othmani, duke bërë me shenjë me dy gishtat e tij, treguesin dhe të mesmin.”

Sulejman ibn Harbi na ka thënë: Na ka treguar Shuëbe, e ky nga Hakemi se Ebu Lejla tregon: “Teksa Hudhejfe (Allahu qoftë i kënaqur me të!) ishte në Medain, kërkoi ujë. Dihkani i solli një enë të argjendtë me ujë, por ai e gjuajti me të dhe tha: “Nuk e gjuajta për tjetër, veçse për shkak se unë ia ndalova këtë e ai nuk iu bind ndalesës. I Dërguari i Allahut ﷺ ka thënë: “Ari, argjendi, mëndafshi dhe veshjet e përziera me mëndafsh janë për ta (jobesimtarët) në dynja, kurse për ju në ahiret.”

Ademi na ka thënë: Na ka treguar Shuëbe, e këtij i ka treguar Abdulaziz ibn Suhejbi - ndërkohë Shuëbe thotë: E pyeta (Abdulazizin): A e transmeton nga Pejgamberi ﷺ? Tha: Pa dyshim se nga Pejgamberi ﷺ, - se Enes ibn Maliku (Allahu qoftë i kënaqur me të!) transmeton se Pejgamberi ﷺ ka thënë: “Ai që e vesh mëndafshin në dynja, nuk do ta veshë në ahiret.”

Sulejman ibn Harbi na ka thënë: Na ka treguar Hamad ibn Zejdi se Thabiti tregon: “Abdullah ibn Zubejri (Allahu qoftë i kënaqur me të!), duke mbajtur hutben, tregoi se Muhamedi ﷺ ka thënë: “Ai që e vesh mëndafshin në dynja, nuk do ta veshë në ahiret.”

Ali ibn Xhadi na ka thënë: Na ka rrëfyer Shuëbe, e ky nga Ebu Dhubjani, aleati i Ibn Kabit, e ky e ka dëgjuar Ibn Zubejrin se Omeri (Allahu qoftë i kënaqur me të!) transmeton se Pejgamberi ﷺ ka thënë: “Ai që e vesh mëndafshin në dynja, nuk do ta veshë në ahiret.”

Ebu Mameri na ka thënë: “Na ka treguar Abdulvarithi nga Jezidi se Muadhja ka thënë: “Umu Amër bint Abdullahu më ka treguar: “E kam dëgjuar Abdullah ibn Zubejrin, e ky e ka dëgjuar Omerin, e ky ka dëgjuar Pejgamberin ﷺ, ngjashëm.”

Muhamed ibn Beshari më ka thënë: Na ka treguar Othman ibn Omeri, e këtij i ka treguar Ali ibn Mubareku, e ky nga Jahja ibn Ebu Kethiri se Imran ibn Hitani tregon: “E pyeta Aishen për mëndafshin, por ajo më tha: “Shko pyete Ibn Abasin.” Kështu, e pyeta Ibn Abasin, i cili më tha: “Pyete Ibn Omerin.” E, kur e pyeta Ibn Omerin (Allahu qoftë i kënaqur me ta!), më tha: “Më ka treguar Ebu Hafsi, domethënë Omer ibn Hatabi, se i Dërguari i Allahut ﷺ ka thënë: “Mëndafshin e vesh në dynja ai që nuk ka hise në ahiret.”
Imrani shton: “Të vërtetën e ka thënë. Ebu Hafsi dhe nuk gënjen ndaj të Dërguarit të Allahut ﷺ.”

Abdullah ibn Rexhai ka thënë: “Na ka treguar Harbi nga Jahjai, e këtij i ka treguar Imrani hadithin në fjalë.”

Ubejdullah ibn Musai transmeton nga Israili, e ky nga Ebu Is'haku se Berai (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Pejgamberit ﷺ i dhuruan një rrobë prej mëndafshi. Ne filluam ta preknim dhe çuditeshim me të, por Pejgamberi ﷺ tha: “Po çuditeni me këtë?”
- Po, - i thamë.
- “Mindilët (shamitë e dorës) e Sad ibn Muadhit në Xhenet janë më të mira se kjo”, - tha Pejgamberi ﷺ.”

Aliu na ka thënë: Na ka treguar Vehb ibn Xheriri, e këtij i ka treguar babai i tij, e ky e ka dëgjuar Ibn Ebu Nexhihun, e ky nga Muxhahidi, e ky nga Ibn Ebu Lejla se Hudhejfe (Allahu qoftë i kënaqur me të!) thotë: “Pejgamberi ﷺ na ka ndaluar të hamë e të pimë në enë të arit e të argjendit. Po ashtu, (na ka ndaluar) veshjen e mëndafshit dhe rrobave të përziera me mëndafsh, si dhe të ulemi në to.”

Muhamed ibn Mukatili na ka thënë: Na ka rrëfyer Abdullahu, e këtij i ka rrëfyer Sufjani, e ky nga Eshath ibn Ebu Shaëthai, e këtij i ka treguar Muaviu ibn Suvejd ibn Mukarrini se Bera ibn Azibi (Allahu qoftë i kënaqur me të!) ka thënë: “Pejgamberi ﷺ na ka ndaluar shalën (shtrojën) e kuqe të mëndafshtë dhe veshjet e mëndafshta.”

Muhamedi më ka thënë: Na ka rrëfyer Vekiu, e këtij i ka rrëfyer Shuëbe, e ky nga Katadja se Enesi (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon se Pejgamberi ﷺ ua lejoi Zubejrit dhe Abdurrahmanit të veshin mëndafsh, për shkak të zgjebes që kishin.

Sulejman ibn Harbi na ka thënë: Na ka treguar Shuëbe. [t]: Muhamed ibn Beshari më ka thënë: Na ka treguar Gunderi, e këtij i ka treguar Shuëbe, e ky nga Abdulmelik ibn Mejsera, e ky nga Zejd ibn Vehbiu se Ali ibn Ebu Talibi (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Pejgamberi ﷺ më dhuroi një palë rroba të thurura pjesërisht me mëndafsh dhe, kur dola i veshur me të, vërejta pakënaqësinë në fytyrën e tij, andaj atë rrobë ua dhurova grave të mia.”

Musa ibn Ismaili na ka thënë: Më ka treguar Xhuvejriu, e ky nga Nafiu se Abdullah ibn Omeri tregon se Omeri (Allahu qoftë i kënaqur me ta!) pa një palë rroba të thurura pjesërisht me mëndafsh që shiteshin dhe tha:
- O i Dërguari i Allahut, sikur t'i blije këto e t'i vishje nëpër takime me delegacionet që të vijnë, si dhe ditën e xhuma?
- “Këto i veshin vetëm ata që nuk kanë hise (në botën tjetër)”, - i tha Pejgamberi ﷺ.
Pas një kohe, Pejgamberi ﷺ i dërgoi Omerit një palë rroba prej mëndafshi si dhuratë. Atëherë Omeri i tha: “M'i dërgove t'i vesh, ndërkohë për rrobat e tilla të kam dëgjuar çfarë ke thënë?!”
- “T'i kam dërguar për t'i shitur ose për t'ia veshur ndokujt”, - i tha Pejgamberi ﷺ.

Ebu Jemani na ka thënë: Na ka rrëfyer Shuajbi, e ky nga Zuhriu se Enes ibn Maliku (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon se e ka parë Umu Kulthumin, të bijën e të Dërguarit të Allahut ﷺ, me një cibun me vija të mëndafshta.

Sulejman ibn Harbi na ka thënë: Na ka treguar Hamad ibn Zejdi nga Jahja ibn Seidi, e ky nga Ubejd ibn Hunejni se Ibn Abasi (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Një vit rresht doja ta pyesja Omerin rreth dy grave të cilat u bashkuan kundër Pejgamberit ﷺ, mirëpo kisha drojë prej tij. Kështu, një ditë Omeri u ndal në një vend dhe hyri te disa pemë, e, kur doli, e pyeta, e ai më tha: “Aishja dhe Hafsa.” Pastaj Omeri shtoi: “Në periudhën paraislame nuk i llogarisnim gratë gjë, e, kur erdhi Islami dhe Allahu i përmendi ato, ne e pamë se kishim hak ndaj tyre, por pa i futur në çështjet tona.
Një ditë, bëra fjalë me gruan time, saqë ajo më foli ashpër, kështu që i thashë: “Si po ke guxim të më flasësh kështu?” Ajo më tha: “Ti po më thua kështu, ndërkohë bija jote e shqetëson Pejgamberin ﷺ!”

Kështu, shkova te Hafsa e i thashë: “Unë po ta tërheq vërejtjen nga të bërët mëkat Allahut dhe të Dërguarit të Tij ﷺ.”
Unë fillova me Hafsën në çështjen e shqetësimit, pastaj shkova tek Umu Seleme dhe ia përmenda çështjen, kurse ajo më tha: “Po çuditem me ty, o Omer, po hyn në çështjet tona e nuk të ka mbetur vetëm se të hysh mes Pejgamberit ﷺ dhe grave të tij”, gjë të cilën ia përsëriti.
Omeri vazhdon: “Ka qenë një ensar të cilit, kur mungonte tek i Dërguari i Allahut ﷺ e unë isha i pranishëm, ia çoja lajmet, e, nëse unë mungoja tek i Dërguari i Allahut ﷺ e ai ishte i pranishëm, atëherë ai m'i sillte lajmet e të Dërguarit të Allahut ﷺ. Të gjithë (udhëheqësit) përreth Pejgamberit ﷺ ishin në marrëveshje me të, përpos mbretit të Gasanit në Sham. Ne frikoheshim mos na sulmonte ai. Papritmas erdhi ensari dhe tha: “Ka ndodhur diçka!” Unë i thashë: “Çfarë ka ndodhur? Ka ardhur mbreti i Gasanit?” Ai tha: “Diçka më e madhe: i Dërguari i Allahut ﷺ i ka shkurorëzuar gratë e veta!”

Atëherë unë shkova, kur ja, në të gjitha dhomat e tyre dëgjohej të qarët, ndërsa Pejgamberi ﷺ kishte hyrë në qilarin e tij dhe te porta e saj ishte një shërbëtor.

Unë shkova dhe i thashë atij: “Kërko leje për mua të hyj!” Pasi më dha leje, hyra, kur ja, Pejgamberi ﷺ ishte i mbështetur në një hasër, e cila i kishte lënë gjurmë në trup, ndërsa nën kokë kishte një jastëk prej lëkure të mbushur me fije palme. Aty kishte lëkura të varura dhe karadh (gjethe për regjje). Ia përmenda Pejgamberit ﷺ atë që i pata thënë Hafsës dhe Umu Selemes, si dhe çfarë më kishte thënë mua Umu Seleme, e në atë rast i Dërguari i Allahut ﷺ qeshi.
Ai qëndroi aty njëzet e nëntë net, pastaj doli.”

Abdullah ibn Muhamedi na ka thënë: Na ka treguar Hishami, e këtij i ka rrëfyer Mameri, e ky nga Zuhriu se Hind bint Harithi tregon se Umu Seleme (Allahu qoftë i kënaqur me të!) ka thënë: “Një natë, Pejgamberi ﷺ u zgjua dhe tha: “La ilahe il-lallah! Sa sprova kanë zbritur sonte e sa thesare janë hapur! Kush i zgjon zonjat e shtëpive (gratë e tij)? Sa të veshura në dynja mund të jenë të zhveshura në Ditën e Kiametit!”
Zuhriu tregon: “Hindi kishte në mëngët e saj disa pulla, ne mes të gishtave (që të mos zbulohet).”

Ebu Velidi na ka thënë: Na ka treguar Is'hak ibn Seid ibn Amër ibn Seid ibn Asi, e këtij i ka treguar babai i tij se Umu Halid bint Halidi (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Të Dërguarit të Allahut ﷺ i sollën disa rroba, ndër to ishte edhe një rrobë e vogël e zezë me larime.” Atëherë Pejgamberi ﷺ tha: “Kujt po thoni t'ia veshim këtë rrobë?” Ata heshtën, andaj ai tha: “Silleni Umu Halidin.” Mua më sollën te Pejgamberi ﷺ, kështu që Pejgamberi ﷺ ma veshi atë me dorën e tij, pastaj më tha dy herë: “U rritsh dhe e grissh!” Pejgamberi ﷺ e shikonte larën e rrobës dhe bënte me dorë nga unë, pastaj tha: “Oj Umu Halid, kjo është e bukur!”
Is'haku ka thënë: “Një familjare imja më ka treguar se atë rrobë ia ka parë të veshur Umu Halidit.”

Musededi na ka thënë: Na ka treguar Abdulvarithi, e ky nga Abdulazizi se Enesi (Allahu qoftë i kënaqur me të!) ka thënë: “Pejgamberi ﷺ ka ndaluar që burri të vendosë shafran (në trup).”

Ebu Nuajmi na ka thënë: Na ka treguar Sufjani, e ky nga Abdullah ibn Dinari se Ibn Omeri (Allahu qoftë i kënaqur me të!) ka thënë: “Pejgamberi ﷺ ka ndaluar që muhrimi të veshë rrobë të lyer me vers a me shafran.”

Ebu Velidi na ka thënë: Na ka treguar Shuëbe, e ky nga Ebu Is'haku se Berai (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Pejgamberi ﷺ ka pasur shtat mesatar e shpatulla të gjera. Njëherë, e kam parë të veshur me një palë rroba të kuqe. Asgjë nuk kam parë më të bukur se atë.”

Kabisa na ka thënë: Na ka treguar Sufjani, e ky nga Eshathi, e ky nga Muavi ibn Suvejd ibn Mukarrini se Berai (Allahu qoftë i kënaqur me të!) thotë: “Pejgamberi ﷺ na ka urdhëruar shtatë gjëra:
1. Të vizitojmë të sëmurin,
2. Të përcjellim xhenazet,
3. Të lutemi për atë që teshtin...
Ndërkaq, na ka ndaluar:
1. Veshjen e mëndafshit,
2. Armaçin,
3. Rrobat e mëndafshta (kasije),
4. Mëndafshin e vrazhdë (istebrak) dhe
5. Shalat (shtrojat) e kuqe të mëndafshta.”

Sulejman ibn Harbi na ka thënë: Na ka treguar Hamadi se Seid Ebu Mesleme ka thënë: “E pyeta Enesin (Allahu qoftë i kënaqur me të!): “A ka pasur raste kur Pejgamberi ﷺ është falur me sandale?” Ai më tha: “Po.”

Abdullah ibn Mesleme transmeton nga Maliku, e ky nga Seid Makburi se Ubejd ibn Xhurejxhi i tha Abdullah ibn Omerit (Allahu qoftë i kënaqur me të!): “Të kam parë duke i bërë katër veprime që asnjërin prej shokëve të tu nuk e kam parë duke i bërë.
- Cilat janë ato, o Ibn Xhurejxh? - i tha Ibn Omeri.

Ubejd ibn Xhurejxhi tha:
1. “Kam vënë re se nuk prek asnjërin prej këndeve të Qabesë, përveç dy këndeve jemenase,

2. Mbath opinga prej lëkurës së lopës,

3. Lyen (flokët dhe mjekrën) me ngjyrë të verdhë dhe

4. Kam vënë re që, kur ke qenë në Mekë, teksa njerëzit hynin në ihram me të parë hënën e re, ti nuk hyje deri në ditën e tetë.”

Abdullah ibn Omeri tha: “Sa u përket këndeve të Qabesë, nuk e kam parë Pejgamberin ﷺ t'i prekë ato, me përjashtim të këtyre dy këndeve jemenase, kurse për opinga prej lëkurës së lopës, e kam parë të Dërguarin e Allahut ﷺ duke mbathur opinga prej lëkurës pa qime dhe duke marrë abdes me to, andaj edhe mua më pëlqen t'i mbath. E përdor ngjyrën e verdhë sepse e kam parë të Dërguarin e Allahut ﷺ duke përdorur këtë ngjyrë, andaj edhe mua më pëlqen ta bëj të njëjtën gjë. Ndërkaq, sa i përket hyrjes në ihram, nuk e kam parë të Dërguarin e Allahut ﷺ të hyjë në ihram, përveçse kur bëhej nisja për në haxh.”

Abdullah ibn Jusufi na ka thënë: Na ka rrëfyer Maliku, e ky nga Abdullah ibn Dinari se Abdullah ibn Omeri (Allahu qoftë i kënaqur me ta!) ka thënë: “I Dërguari i Allahut ﷺ ia ka ndaluar muhrimit që të veshë rrobë të lyer me shafran ose me vers dhe tha: "Nëse nuk mund të gjejë sandale, atëherë le të mbathë meste, por le t'i shkurtojë, që të jenë nën nyja.”

Muhamed ibn Jusufi na ka thënë: Na ka treguar Sufjani, e ky nga Amër ibn Dinari, e ky nga Xhabir ibn Zejdi se Ibn Abasi (Allahu qoftë i kënaqur me të!) transmeton se Pejgamberi ﷺ ka thënë: “Ai që nuk gjen izar, le të veshë shallvare. Ai që nuk gjen sandale, le të mbathë meste.”

Haxhaxh ibn Minhali na ka thënë: Na ka treguar Shuëbe, e këtij i ka rrëfyer Eshath ibn Sulejmi, e ky e ka dëgjuar babanë e tij, e ky nga Mesruku se Aishja (Allahu qoftë i kënaqur me të!) ka thënë: “Gjatë pastrimit, krehjes së flokëve dhe mbathjes, Pejgamberit ﷺ i pëlqente të fillonte me anën e djathtë.”

Abdullah ibn Mesleme transmeton nga Maliku, e ky nga Ebu Zinadi, e ky nga Arexhi se Ebu Hurejra (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon se i Dërguari i Allahut ﷺ ka thënë: “Askush të mos ecë vetëm me një sandale: ose le t'i zbathë të dyja, ose le t'i mbathë të dyja.”

Abdullah ibn Mesleme transmeton nga Maliku, e ky nga Ebu Zinadi, e ky nga Arexhi se Ebu Hurejra (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon se i Dërguari i Allahut ﷺ ka thënë: “Kur dikush mbathet, le të fillojë me të djathtën, e, kur të zbathet, le të fillojë me të majtën. Pra, e djathta le të jetë e para që mbathet dhe e fundit që zbathet.”